Normal 0 false false false EN-US X-NONE FA

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ

يا اَسْمَعَ السّامِعينَ يا اَبْصَرَ النّاظِرينَ يا اَسْرَعَ الحاسِبينَ يا اَحْكَمَ الْحاكِمينَ يا خالِقَ الْمَخْلُوقينَ يا رازِقَ الْمَرْزُوقينَ يا ناصِرَ المَنْصُورينَ يا اَرْحَمَ الرّاحِمينَ يا دَليلَ الْمُتَحَيِّرينَ يا غِياثَ الْمُسْتَغيثينَ اَغِثْنى يا مالِكَ يَوْمِ الدّينِ اِيّاكَ نَعْبُدُ وَاِيّاكَ نَسْتَعينُ يا صَريخَ الْمَكْرُوبينَ يا مُجيبَ دَعْوَةِ المُضْطَرينَ اَنْتَ اللّهُ رَبّ الْعالَمينَ اَنْتَ اللّهُ لا اِلهَ اِلاّ اَنْتَ الْمَلِكُ الْحَقُّ الْمُبينُ الْكِبْرِياَّءُ رِداَّءُكَ اَللّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ الْمُصْطَفى وَعَلى عَلِي الْمُرْتَضى وَفاطِمَةَ الزَّهْراَّءِ وَخَدِيجَةَ الْكُبْرى وَالْحَسَنِ الْمُجْتَبى وَالْحُسَيْنِ الشَّهِيدِ بِكَرْبَلاَّءَ وَعَلِىِّ بْنِ الْحُسَيْنِ زَيْنِ الْعابِدينَ وَمُحَمَّدِ بْنِ عَلي الْباقِرِ وَجَعْفَرِ بْنِ مُحَمِّدٍ الصّادِقِ وَمُوسَى بْنِ جَعْفَرٍ الْكاظِمِ وَعَلىِّ بِْن مُوسَى الرِّضا وَمُحَمَّدِ بْنِ عَلي التَّقِىِّ وَعَلِىِّ بْنِ مُحَمَّدٍ النَّقِىِّ وَالْحَسَنِ بْنِ عَلي الْعَسْكَرِىِّ وَالْحُجَّةِ الْقاَّئِمِ الْمَهْدِىِّ الاِْمامِ المُنْتَظَرِ صَلَوتُ اللّهِ عَلَيْهِمْ اَجَمَعينَ. اَللّهُمَّ والِ مَنْ والاهُمْ وَعاد مَنْ عاداهُمْ وَانْصُرْ مَنْ نَصَرَهُمْ وَاخْذُلْ مَنْ خَذَلَهُمْ وَالْعَنْ مَنْ ظَلَمَهُمْ وَعَجِّلْ فَرَجَ آلِ مُحَمَّدٍ وَاْنصُرْ شيعَةَ آلِ مُحَمَّدٍوَارْزُقْنى رُؤْيَةَ قاَّئِمِ آلِ مُحَمَّدٍ وَاجْعَلْنى مِنْ اَتْباعِهِ وَاَشْياعِهِ وَالرّاضين بِفِعْلِهِ بِرَحْمَتِكَ يا اَرْحَمَ الرّاحِمينَ.َ

شرط قبـولي اعمـال


آن هنگام که خدا ابليس را به سجده آدم امر کرد، ابليس تکبر نموده از خدا خواست که او را از اين فرمان معاف داشته در عوض، عبادتي کند که هيچ کس خدا را آن گونه عبادت نکرده باشد! خداوند در پاسخ او فرمود: عبادت آن است که من فرمان مي دهم نه آن که تو مي خواهي. ( كتاب بحار الانوار علامه مجلسي جلد 63 صفحه 250 ) يعني عبادت، اطاعت فرمان خدا است، و تنها به سجده رفتن و تضرع نمودن عبادت نيست. نماز و دعا به شرطي عبادت است که در اطاعت از فرمان خدا باشد. امام صادق عليه السلام فرمودند: به خدا قسم اگر ابليس پس از نافرماني و تکبر از اطاعت دستور خدا، به مقدار عمر دنيا بر خدا سجده مي کرد، براي او سودي نمي داشت و خدا از او نمي پذيرفت، مگر اينکه او طبق فرمان خدا بر آدم سجده مي کرد. وضعيت اين امتي که بعد از پيامبرش صلي الله عليه و آله و سلم نافرماني کرده گمراه شده است نيز چنين است. بعد از ترک گفتن پيشوايي که پيامبر صلي الله عليه و آله و سلم براي آنها منصوب کرد، خداوند هرگز عملي از آنها را نمي پذيرد و نيکيهاي آنها را بالا نمي برد، مگراينکه از آن جهتي که خدا امر کرده است بيايند و امامي را که خدا به ولايتش امر کرده اطاعت کنند و از بابي که خدا و رسول براي آنها گشوده اند وارد شوند. ( كتاب وسائل الشيعه جلد 1 باب 29 حديث 5 )

 

خانداني در بني اسرائيل بودند که در پي چهل روز عبادت، هر چه از خدا طلب مي کردند، خداوند به آنها مرحمت  مي فرمود. يکي از آنان به عبادتي چهل روزه پرداخت ولي دعاي او پذيرفته نشد. به نزد حضرت عيسي شکايت کرد. حضرت عيسي عليه السلام تطهير نموده نماز خواند. آن گاه به درگاه حق دعا كرد. وحي آمد : يا عيسي ان عبدي اتاني من غير الباب الذي اوتي منه، انه دعاني و في قلبه شک منک فلو دعاني حتي ينقطع عنقه و تنتثر انامله ما استجبت له 

  اي عيسي اوازغير دري که بايد بيايد به نزد من آمد. او مرا خواند. اما در دلش نسبت به تو ترديد داشت. پس اگربا اين حال، آن قدر مرا بخواند که گردنش قطع شده انگشتانش جدا شود، دعايش را اجابت نخواهم کرد. حضرت عيسي (ع) از آن شخص پرسيد: آيا تو به نبوت من شک داري؟ او اعتراف کرد و از حضرت عيسي (ع)  تقاضا کرد که براي او دعا کند تا خدا ترديد قلبي او را برطرف سازد، عيسي عليه السلام دعا نموده، خدا توبه او را پذيرفت و دعاي او مستجاب شد.( كتاب اصول كافي جلد 2 صفحه 400 حديث 9 )( كتاب بحار الانوار علامه مجلسي جلد 13 صفحه 355  حديث 53 در باب عصر حضرت عسي )


رسول خدا صلي الله عليه و آله و سلم نيز در خطبه غديريه فرمودند: اي مردم، خداي بزرگ دينش را با امامت علي کامل کرد، پس کساني که امامت او و جانشينان او از فرزندان من که تا قيامت و حضور در برابر حق مي آيند را نپذيرند، اعمالشان در دنيا و آخرت نابود شده در آتش جاودانه خواهند بود. ( كتاب احتجاج طبرسي جلد 1 صفحه 76 )  

 

اين مطلب، تعجبي ندارد، زيرا خداوند، قبول زحمات بيست و سه ساله پيامبر (ص)  در ايام نبوت را نيز به ابلاغ ولايت اميرالمومنين عليه السلام مشروط کرده فرمود: أَيهَا الرَّسولُ بَلِّغْ مَا أُنزِلَ إِلَيْك مِن رَّبِّك وَ إِن لَّمْ تَفْعَلْ فَمَا بَلَّغْت رِسالَتَهُ وَ اللَّهُ يَعْصِمُك مِنَ النَّاسِ إِنَّ اللَّهَ لا يهْدِى الْقَوْمَ الْكَفِرِينَ  ( قرآن كريم سوره مائده آيه 67 )   اگر وظيفه خود در ابلاغ ولايت علي را انجام ندهي، رسالت خود را انجام نداده اي ، و درجاي ديگر مي فرمايد: مثل الذين کفروا بربهم اعمالهم کرماد اشتدت به الريح في يوم عاصف لا يقدرون مما کسبوا علي شي اعمال کساني که به خدا کافر شدند. به خاکستري مي ماند که در روز طوفاني با تندبادي شديد، از بين رفته، از کوشش خويش بهره اي نبرند. ( قرآن مجيد سوره ابراهيم آيه 18 )

 

 در روايت آمده است كه حضرت باقر عليه السلام، منکرين ولايت اهل بيت عليهم السلام مصداق اين آيه معرفي كرده اند. ( كتاب اصول كافي جلد 1 صفحه 184 حديث 8 )
لذا امام صادق عليه السلام فرمودند: براي دشمن ما اهل بيت تفاوتي ندارد، چه روزه گرفته و نماز بخواند و يا زنا کرده و دزدي کند، او در آتش خواهد بود، او در آتش خواهد بود. ( كتاب عقاب الاعمال شيخ صدوق صفحه 251 حديث 18 )درعصر حاضر نيز، آن بابي که هيچ عبادتي جز از طريق ولايت او پذيرفته نيست، وجود مقدس امام زمان عليه السلام است. در زيارت جامعه كبيره ، خطاب به اين بزرگواران مي گوييم: وبموالاتکم تقبل الطاعه المفترضه. با ولايت شما است که خداوند عبادات واجب را مي پذيرد. پس کسي که خدا را از غير اين باب، بندگي کند، خدا از او نخواهد پذيرفت.

 

امام صادق عليه السلام در نامه اي به مفضل بن عمر مرقوم فرمودند : کسي که نماز خوانده، زکات بدهد، حج وعمره بجا آورد ولي معرفت آن کس که خدا اطاعت او را واجب ساخته است نداشته باشد، نه نماز خوانده، نه روزه گرفته، نه زکات داده، نه حج وعمره بجا آورده، نه از جنابت غسل کرده وتطهير نموده، و نه حرامي را رها کرده و نه حلالي را حلال داشته است. براي او نماز نيست هرچند که رکوع و سجود کند، و براي او زکات و حجي نخواهد بود. تمام اين اعمال با شناخت آن فردي انجام مي شود که خداوند بزرگ با امر به اطاعت او برمردم منت نهاده است. ( كتاب بحار الانوار علامه  مجلسي جلد 27 صفحه 175 و 176 حديث 21 )

 

 مضمون روايات فوق در مجاميع حديثي شيعه آن قدر زياد است که فقهاء شيعه درآغاز کتب فقهي خويش، بابي تحت عنوان ابطال العباده بدون ولايه الائمه عليهم السلام و اعتقاد امامتهم گشوده اند. يعني هرعبادتي که بدون ولايت ائمه واعتقاد به امامت آنها انجام شده باشد باطل است. محدث بزرگ شيعه، مرحوم شيخ حرعاملي ، باب 29 جلد اول از کتاب وسائل الشيعه خويش را به اين مطلب اختصاص داده و در آن 19 حديث نقل نموده و محدث نوري در مستدرک الوسائل، 66 حديث ديگر به اين مجموعه دراين موضوع افزوده است.  اين قبيل روايات، در کتب اهل سنت نيز نقل شده است.

 

جابر بن عبدالله انصاري از رسول خدا صلي الله عليه وآله وسلم نقل نموده که فرمودند:  يا علي لو ان امتي صاموا حتي يکونوا کالحنايا و صلوا حتي يکونوا کالاوتار و بغضوک لاکبهم الله في النار.اي علي اگر امت من آن قدر روزه بگيرند که همچون کمان پشت شان خم گردد وآن قدر نماز بخوانند که لاغر شوند ولي تو را دشمن بدارند، خداوند آنان را در آتش جهنم مي افکند.( كتاب مناقب ابن مغازلي صفحه 297 حديث 340 )

 

سخنان گوهر بار پيامبر گرامي اسلام درباره ائمه طاهرين :

 

رسول گرامي اسلام (ص) فرمودند :  بعد از من دوازده امام ميآيد كه همه آنها از قريش و از من هستند .(  كتاب صحيح مسلم جلد 6 صفحه 3 حديث 4598 )  

رسول گرامي اسلام (ص) فرمودند: جانشينان من 12 نفر خليفه هستند كه همه شان از بني هاشم ميباشد.(  كتاب صحيح مسلم جلد 6 صفحه 3 حديث 4598 از نقل جابر بن سمرة  ) 

پيامبر عزيز اسلام  (ص) گفتند : بعد از من 12 امير حكومت ميكنند كه همه شان از بني هاشم است. (كتاب مسند احمد حنبل جلد 1 صفحه 46 حديث 3859  نقل از جابر بن سمرة)  

 پيامبر بزرگوار (ص) فرمودند : انتخاب اين12 نفراز اهل بيت من از طرف خداي عالم (ج) است  كه اين گفتار شان  اشاره به آيه 12 سوره مائده فرمودند : وَلَقَدْ أَخَذَ اللّهُ مِيثَاقَ بَنِي إِسْرَائِيلَ وَبَعَثْنَا مِنهُمُ اثْنَيْ عَشَرَ نَقِيبًا وَقَالَ اللّهُ إِنِّي مَعَكُمْ لَئِنْ أَقَمْتُمُ الصَّلاَةَ وَآتَيْتُمُ الزَّكَاةَ وَآمَنتُم بِرُسُلِي وَعَزَّرْتُمُوهُمْ وَأَقْرَضْتُمُ اللّهَ قَرْضًا حَسَنًا لَّأُكَفِّرَنَّ عَنكُمْ سَيِّئَاتِكُمْ وَلأُدْخِلَنَّكُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِن تَحْتِهَا الأَنْهَارُ فَمَن كَفَرَ بَعْدَ ذَلِكَ مِنكُمْ فَقَدْ ضَلَّ سَوَاء السَّبِيلِ . خدا از بني اسرائيل پيمان گرفت، و از آنها دوازده رهبر و سرپرست برانگيختيم و خداوند به آنها گفت من با شما هستم، اگر نماز را برپا داريد و زكات را بپردازيد و به رسولان من ايمان بياوريد و آنها را ياري كنيد و بخدا قرض الحسن بدهيد در راه او به نيازمندان كمك كنيد گناهان شما را مي‏پوشانم مي بخشم و شما را در باغهاي بهشت كه نهرها از زير درختان آن جاري است وارد مي‏كنم، اما هر كس بعد از اين كافر شود از راه راست منحرف گرديده است. (كتاب  المعجم الكيبر طبراني جلد 7 صفحه 256 نشر مكتبة الزهراء بيروت لبنان )

بار الها :  تو راه را نشان دادي ، ما نيز تصميم به پيمودن اين راه داريم ، ما را مدد فرما .

 پروردگارا :  اين افتخاربزرگي را كه به ما مرحمت فرمودي كه داعيان آئين پاك تو و سنت پيامبر (ص) باشيم ، هرگز از ما سلب مكن .    

 خداوندا :  ما را در مسير جهاد و ايثار و فداكاري در طريق آئين محمدي (ص) استوار و ثابت قدم بدار .  

 

تهيه و ترتيب :                                                                                   احمد راتب نجم ، ماه دسامبر سال 2012 ، آلمان               

+ نوشته شده در  یکشنبه دهم دی ۱۳۹۱ساعت 16:11  توسط احمد راتب نجم  |